Το ταξίδι της Μπέμπε ✦ Μια μικρή αποστολή, μια καινούρια αγκαλιά

Κάρτα Υποστηρικτή του Eugenia-Lab, που ετοιμάστηκε για τον Βασίλη με αφορμή την ιστορία της Μπέμπε.

 

Η Μπέμπε βρίσκεται στην αρχή μιας μικρής, ξεχωριστής περιπέτειας στο εργαστήριό μου. Όλα ξεκίνησαν με ένα τηλεφώνημα και μια πρόταση για ένα δώρο που θα γινόταν συντροφιά σε ένα μικρό κορίτσι. Ακολούθησε η επιλογή της, η προετοιμασία της και όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που κάνουν ένα δώρο κάτι περισσότερο από ένα αντικείμενο.

Σε αυτή την ιστορία θα σας προσκαλέσω να ακολουθήσετε τα τρία στάδια της διαδρομής της: την Πρόταση, την Επιλογή και την Αποστολή. Γιατί, πριν ένα χειροποίητο πλάσμα φτάσει σε μια καινούρια αγκαλιά, έχει ήδη ζήσει τη δική του μικρή ιστορία.

Ροζ εικονογραφημένη κάρτα ταξιδιού της χειροποίητης υφασμάτινης κούκλας Μπέμπε, με το πορτρέτο της δεξιά και ένα αφιερωματικό κείμενο για το νέο της ξεκίνημα αριστερά.

Το Ταξίδι της Προετοιμασίας

1. Η Πρόταση

Χέρια δουλεύουν πάνω σε dusty pink ύφασμα σε ξύλινο πάγκο εργαστηρίου, ανάμεσα σε κλωστές, ψαλίδι, δαχτυλήθρα, υλικά ραπτικής και σχέδια για χειροποίητες δημιουργίες.

Ή πώς ένα τηλεφώνημα μπορεί να ξυπνήσει ένα ολόκληρο εργαστήριο…

Ήταν μια από εκείνες τις στιγμές που όλα έμοιαζαν ήσυχα στο εργαστήριο. Οι κούκλες αναπαύονταν στα κουτιά τους, τα υφάσματα περίμεναν υπομονετικά τη σειρά τους και τα ψαλίδια είχαν πάψει για λίγο να κάνουν τη δική τους μικρή μουσική πάνω στο τραπέζι.

Μόλις είχα ετοιμάσει τον καφέ μου, ελπίζοντας σε ένα μικρό διάλειμμα σκέψης…

Και τότε, χτύπησε το τηλέφωνο!

Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο Βασίλης. Έψαχνε ένα δώρο για ένα μικρό κορίτσι που θα γιόρταζε τα πρώτη της γιορτή. Ένα δώρο που θα μπορούσε να γίνει συντροφιά της, να χωράει στην αγκαλιά της και να βρίσκεται κοντά της στις μικρές περιπέτειες που μόλις άρχιζαν.

Όταν έκλεισα το τηλέφωνο, ήξερα πως είχα μια αποστολή.

Άρχισα να ανοίγω τα κουτιά ένα ένα και να σκουντάω απαλά τις κούκλες μου.

«Ξυπνήστε! Ένα μικρό κοριτσάκι ψάχνει παρέα!»

Τα ζωάκια ήταν τα πρώτα που πετάχτηκαν έξω. Σε λίγο, το εργαστήριο είχε γίνει ένα μικρό πανηγύρι. Ζωάκια, κούκλες και παιχνίδια ξεπρόβαλλαν από τα κουτιά, όλα έτοιμα για τη σπουδαία αποστολή. Ακόμη και τα χριστουγεννιάτικα ξωτικά με κοίταξαν νυσταγμένα, σαν να αναρωτιούνταν αν είχε έρθει κιόλας η ώρα να πιάσουν δουλειά!

Όταν πια η αναστάτωση καταλάγιασε, σταθήκαμε για λίγο ήσυχα και βγάλαμε τις φωτογραφίες μας. Συγκέντρωσα τις εικόνες, ετοίμασα την πρότασή μου για τον Βασίλη και την έστειλα.

Και τώρα, έμενε μόνο να περιμένουμε.

Ευτυχώς, η απάντηση του Βασίλη δεν άργησε πολύ!

 

Νοσταλγικό τραπέζι χειροτεχνίας με δώρα
Χειροποίητα Κουτιά με Νοσταλγικά Παιχνίδια

2. Η Επιλογή

Ανώνυμο σχέδιο (2)

Ή πώς ένα μικρό προβατάκι βρέθηκε μπροστά σε μια μεγάλη αποστολή…

Η απάντηση του Βασίλη δεν άργησε να έρθει.

Εγώ, βέβαια, είχα από την αρχή μια μικρή προτίμηση. Για ένα τόσο μικρό κοριτσάκι, σκεφτόμουν πως ένα ζωάκι αγκαλιάς θα ήταν μια όμορφη συντροφιά. Κάτι απαλό, που θα μπορούσε να χωρέσει στην αγκαλιά της και να βρεθεί κοντά της στις μικρές περιπέτειες που μόλις άρχιζαν.

Ανάμεσα στα ζωάκια που είχα προτείνει, υπήρχαν και δύο προβατάκια. Κι ο Βασίλης διάλεξε ένα από αυτά.

Αυτό που διάλεξε ήταν ένα ξεχωριστό προβατάκι!

Με το ιδιαίτερο ύφος του και τη μικρή δόση σκανταλιάς, σε κοιτούσε λες και σου έλεγε:

«Μπορεί να είμαι προβατάκι, αλλά έχω κι εγώ τον χαρακτήρα μου!»

Κάπως έτσι, απέκτησε τη δική του θέση στην ιστορία μας.

Και χρειαζόταν ένα όνομα.

Μπέμπε.

Ένα όνομα που του ταίριαζε. Γιατί αυτό το προβατάκι δεν ήταν από εκείνα που στέκονται απλώς ήσυχα στη γωνιά τους. Είχε τον δικό του αέρα, τη δική του προσωπικότητα και, ποιος ξέρει, ίσως και μερικές σκανταλιές κρυμμένες στο μυαλό του.

Η Μπέμπε είχε πια όνομα. Και η επόμενη αποστολή της ήταν να ετοιμαστεί για το ταξίδι της.

 

Μια συντροφιά για τις πρώτες αγκαλιές (2)
Μια συντροφιά για τις πρώτες αγκαλιές (1)

3. Η Αποστολή

20261021 220102

Ή πώς ετοιμάζεται κανείς για το πρώτο του μεγάλο ταξίδι…

Η Μπέμπε είχε πια όνομα. Ήξερε πως κάπου εκεί έξω την περίμενε ένα μικρό κορίτσι και πως δεν θα αργούσε η στιγμή που θα αποχαιρετούσε το εργαστήριο.

Αλλά πριν από κάθε ταξίδι, ακόμη κι αν είσαι ένα προβατάκι με χαρακτήρα, υπάρχουν πολλά που πρέπει να γίνουν!

Πρώτα έπρεπε να ετοιμάσουμε τα πράγματά της. Και φυσικά, δεν θα έφευγε με τα ίδια ρούχα που φορούσε όταν τη γνώρισε ο Βασίλης. Μια δεύτερη αλλαξιά περίμενε κι αυτή τη σειρά της, σαν ένα μικρό επιπλέον δώρο για τη νέα της φίλη. Γιατί, όταν μπορείς να αλλάζεις ρούχα, μπορείς να αλλάζεις και διάθεση — και ποιος ξέρει πόσες ιστορίες χωρούν σε ένα και μόνο προβατάκι!

Ύστερα ήρθαν οι κάρτες και τα χαρτιά της. Η ταυτότητά της, το πιστοποιητικό υιοθεσίας, οι ευχές και τα μικρά έντυπα που θα συνόδευαν το ταξίδι της. Καθένα είχε τον δικό του ρόλο, σαν μικρά κομμάτια μιας ιστορίας που δεν ήθελα να τελειώσει τη στιγμή που θα έκλεινε το κουτί.

Κι όσο η Μπέμπε περίμενε, το κουτί άρχισε να παίρνει μορφή. Διάλεξα το κραφτ για βάση και πρόσθεσα μια πινελιά ροζ, για να δώσω λίγο χρώμα χωρίς να χαθεί η απλότητα των υλικών. Το χαρτί αφής στρώθηκε προσεκτικά, τα έντυπα βρήκαν τη θέση τους και κάθε μικρή λεπτομέρεια μπήκε εκεί όπου έπρεπε.

Δεν ετοιμάζαμε απλώς μια συσκευασία. Ετοιμάζαμε τον τρόπο με τον οποίο η Μπέμπε θα συστηνόταν στη νέα της οικογένεια.

Και κάπου ανάμεσα σε κορδέλες, χαρτιά και μικρές τακτοποιήσεις, υπήρχε και μια ακόμη ιστορία: εκείνη του Βασίλη, που έγινε και επισήμως υποστηρικτής του Eugenia-Lab. Μια από τις κάρτες του εργαστηρίου περίμενε κι εκείνον, σαν ένα μικρό ενθύμιο της δικής του σχέσης με το εργαστήριο.

Ήρθε η στιγμή να κλείσει το κουτί.

Η Μπέμπε ήταν έτοιμη. Με τα ρούχα της, την ταυτότητά της, τις ευχές της και τη μικρή της αποσκευή, μπορούσε πια να ξεκινήσει το ταξιδι της.

Κάπου εκεί, έξω από το εργαστήριο, την περίμενε μια καινούρια αγκαλιά.

Και το παραμύθι της μόλις άρχιζε.

 

Η Μπέμπε μέσα στο κουτί της πριν το ταξίδι της .
Ανώνυμο σχέδιο (1)

ΗΔιαδρομή της Φροντίδας

 

Ίσως κάπου στο σπίτι σας να περιμένει  μια άλλη  ιστορία.

Η ιστορία δημοσιεύεται με την ευγενική άδεια της οικογένειας της Μπέμπε  

Κύλιση στην κορυφή