Φεβρουάριος 2025
Η Πριγκίπισσα της Ροζ Σιωπής
Υπάρχουν φορές που μια δημιουργία αρχίζει να παίρνει μορφή πριν ακόμη αποφασίσεις τι ακριβώς θέλεις να φτιάξεις. Σαν να υπάρχει ήδη κάπου μια μικρή ιστορία και να περιμένει να της δώσεις έναν τρόπο να εμφανιστεί στον κόσμο.
Έτσι γεννήθηκε η Πριγκίπισσα της Ροζ Σιωπής.
Δεν την φαντάστηκα σαν μια πριγκίπισσα από εκείνες που κατοικούν σε μεγάλα κάστρα, φορούν βαριά στέμματα και περιμένουν να τις προσέξουν όλοι. Η δική της παρουσία είναι διαφορετική. Δεν χρειάζεται να βρίσκεται στο κέντρο μιας μεγάλης γιορτής ούτε να διεκδικεί την προσοχή. Μοιάζει να έχει βρει ένα δικό της, ήσυχο βασίλειο, όπου τα πράγματα κινούνται με πιο απαλούς ρυθμούς.
Το ροζ δεν είναι μόνο το χρώμα της. Είναι ολόκληρη η ατμόσφαιρά της. Είναι οι σκέψεις που δεν χρειάζεται να ειπωθούν, τα όνειρα που δεν βιάζονται να πραγματοποιηθούν και εκείνες οι μικρές στιγμές που γίνονται ξεχωριστές χωρίς να συμβεί τίποτα εντυπωσιακό.
Καθώς την έπλεκα, οι λεπτομέρειές της άρχισαν να συνθέτουν αυτόν τον μικρό κόσμο. Το απαλό φόρεμα, η αέρινη τούλινη φούστα, ο μεγάλος ροζ φιόγκος και το μικρό της στέμμα, στολισμένο με λουλουδάκια. Κάθε στοιχείο έβρισκε τη θέση του, σαν να συμπλήρωνε μια ιστορία που δεν χρειαζόταν να εξηγήσει πολλά.
Την ονόμασα Πριγκίπισσα της Ροζ Σιωπής.

Δεν ξέρω αν η σιωπή της είναι ονειροπόλα, αν κρύβει μικρά μυστικά ή αν απλώς απολαμβάνει να παρατηρεί τον κόσμο από τη δική της γωνιά. Ίσως να έχει πολλά να πει, ίσως πάλι να μη χρειάζεται να πει απολύτως τίποτα. Μου αρέσει αυτή η αμφισημία της. Το γεγονός πως δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε τα πάντα για κάποιον για να αισθανθούμε πως κάτι μας συνδέει μαζί του.
Δεν θέλω, όμως, να σου πω τι πρέπει να δεις στην Πριγκίπισσα της Ροζ Σιωπής. Ούτε να αποφασίσω για σένα τι σημαίνει το μικρό της στέμμα, τι ονειρεύεται ή σε ποιο παραμύθι θα ήθελε να πρωταγωνιστήσει.
Εγώ της έδωσα μορφή, διάλεξα τις αποχρώσεις της και την έντυσα με όσα μου ψιθύριζε η φαντασία μου. Από εκεί και πέρα, η ιστορία της μπορεί να συναντήσει τη δική σου.
Ίσως να γίνει η πριγκίπισσα ενός μικρού κοριτσιού. Ίσως να βρει τη θέση της σε ένα δωμάτιο γεμάτο παιχνίδια ή να θυμίσει σε κάποιον έναν κόσμο που είχε ξεχάσει πως υπάρχει.
Κι αν πάλι η δική της εικόνα σου γεννήσει την επιθυμία για μια διαφορετική πριγκίπισσα, με άλλα χρώματα, ένα άλλο φόρεμα ή ένα διαφορετικό μικρό στέμμα, μπορεί να γίνει η αρχή μιας καινούριας δημιουργίας.
Η συγκεκριμένη πριγκίπισσα είναι κι εκείνη έτοιμη να συναντήσει τον δικό της άνθρωπο.
Γιατί μερικά παραμύθια δεν χρειάζονται μεγάλες περιπέτειες. Μερικές φορές αρκεί μια μικρή πριγκίπισσα, μια αγκαλιά και λίγη ροζ σιωπή.

Και τότε, χωρίς να ακουστεί ούτε μία λέξη, αρχίζει η ιστορία.
